بعدی
بعدی بازگشت
بعدی بازگشت

دعای عرفه: درس شناخت و خودسازی از امام حسین (ع) در صحرای عرفات

ویراست جدید

ناشر دفتر نشر فرهنگ اسلامی

مترجم عبدالکریم بی آزار شیرازی

سال نشر : 1399

تعداد صفحات : 68

خرید پیامکی این محصول
جهت خرید پیامکی این محصول، کد محصول، نام و نام خانوادگی، آدرس و کد پستی خود را به شماره زیر ارسال نمایید: کد محصول : 91892 10003022
14,000 13,300 تومان
افزودن به سبد سفارش

قرآن و دعا

اگر قرآن هم می‌خوانید، قرآن از دعا تعریف می‌کند و مردم را به دعا وامی‌دارد:

قُلْ ما یَعْبَأُ بِکُمْ رَبّی لَوْ لا دُعائُکُمْ فَقَدْ کَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ یَکونُ لِزاماً.1

ای پیامبر، به مردم بگو: «اگر دعای شما نبود، خدا به شما اعتنایی نداشت. شما کافران آیات حق را تکذیب کردید و به‌زودی به کیفر آن گرفتار خواهید شد.»

بنابراین، آن‌ها که می‌گویند: «ما دعا را نمی‌خواهیم» قرآن را هم نمی‌خواهند؛ یعنی قرآن را قبول ندارند.

وَ قالَ رَبُّکُم ادْعونی اَسْتَجِبْ لَکُمْ.

و پروردگارتان فرمود: «مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم.»

ان شاء الله خداوند ما را از اهل دعا و اهل ذکر و اهل قرآن قرار دهد.

آدم(ع) در عرفات

فَتَلَقَّی آدَمُ مِن رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتابَ عَلَیهِ اِنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرَّحیمُ.

آدم از پروردگارش کلماتی دریافت کرد و با آن به سوی خدا بازگشت، و خداوند توبۀ او را پذیرفت که او توبه‌پذیر مهربان است.

طبق روایت امام صادق(ع)، آدم(ع) پس از خروج از جوار خداوند و فرود به دنیا 40 روز هر بامداد بر فراز کوه صفا با چشم گریان در سجده بود. جبرائیل بر آدم(ع) فرود آمد و پرسید:

— چرا گریه می‌کنی ای آدم؟

— چگونه می‌توانم گریه نکنم، در حالی که خدا مرا از جوارش بیرون
کاربر گرامی توجه داشته باشید که این بخش صرفا جهت ارائه نظر شما در رابطه با همین مطلب در نظر گرفته شده است. در صورتی که در این رابطه سوالی دارید و یا نیازمند مشاوره هستید از طریق تماس تلفنی و یا بخش مشاوره اقدام نمایید.
نام و نام خانوادگی
پست الکترونیک
نظر
کد امنیتی
محصولات مرتبط
بازدیدهای اخیر شما